Dyrektywa ue 92 83 ewg

Dyrektywa ATEX w własnym systemu prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Sprowadza się do wyrobów przeznaczonych do praktyki w powierzchniach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą robić ostre wymagania zabierające się nie ale do bezpieczeństwa a zarówno do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W nauka przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a dodatkowo powiązane z obecnym wszystkie procedury oceny w decydującej mierze związane są od stanu zagrożenia środowiska, w jakim dane urządzenie będzie wykonywało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi spełniać dany produkt, aby mógł być wiązany w strefach zagrożonych wybuchem. Ale o które strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest znacznie wielkie prawdopodobieństwo wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na linii. Stanowi ich dwie. W początkowej grupie otrzymują się urządzenia, które przypisuje się w podziemiach kopalni oraz na powierzchniach, które mogą stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga część kieruje się do urządzeń, które sięga się w innych miejscach, ale jakie mogą istnieć zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla ludziach urządzeń zarabiających w dziedzinach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Oraz bardziej istotne wymagania można z możliwością odkryć w ilościach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że urządzenia przyjęte do pracy w powierzchniach zagrożonych wybuchem winnym stanowić oznaczone znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który powinien być czysty, widoczny, trwały i prosty.

Jednostka notyfikująca bada cały system kontrole lub pojedyncze urządzenia w planie zapewnienia zgodzie z aktualnymi wzorami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy również pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa zasada ATEX 2014/34/UE.